9/08/2016

Elə bir gün gələr ki… (O, oxusun, ona xitabən)


kdr_3923
Foto: Nurlan GM
Elə bir gün gələr ki, gecə yuxu getməz gözlərinə… Tez-tez baxarsan saata, vaxtın tez gəlib keçməsini istəyərsən… Sabahın açılmasını, uzaq bir yerə piyada gəzərək getmək istəyərsən… Düşünməmək istəyərsən, səbəbini bilmək önəmli olmaz…
Elə bir gün gələr ki, boşluq içində, dərin quyuda olduğunu anlayarsan… Çıxış yolunu yaddaşını, həyatını, olanları və olmayanları format etməkdə, unutmaqda, sıfırlamaqda görərsən… Format edərək, silərək, unudaraq, sıfırlayaraq yaşayarsan ta ölənədək…
Elə bir gün gələr ki, ağlamaq istəsən də, ağlaya bilməzsən… Zamanla yığılan, ötürülən siqnalları səhv anladığına, yanıldığına görə özünü qınayar, günahkar bilərsən…
Elə bir gün gələr ki, istəməzsən kiminsə səni axtarmasını, unudulmaq istəyərsən, hayqırmalı olduğun zaman susarsan, qəlbindən üzr istəyərsən, əfv olunacağını gözləyərsən bir müddətədək…
Elə bir gün gələr ki, sevilmək, sevmək istədiyin halda, istəmədiyin kimi davranarsan, tənhalığına şükür edərsən… Tək olmağın səni üzməz… Sevinərsən…
Elə bir gün gələr ki, baxarsan hər kəsin düz gözlərinin içinə, susaraq gedərsən, üzündə bir ironik gülüş olar, gözlərində boşluq, biganəlik, birdəfəlik gedərsən həyat yolundan… Peşiman olmazsan son nidanı, nöqtəni qoyduğuna görə…
Elə bir gün gələr ki, anlayarsan səhvlərini, doğrularını, yaşamaqdan bezdiyin halda, həyata, insanlara, ölümə inad olaraq yaşayarsan…
Elə bir gün gələr ki, sevdiyin yeganə insan özün olarsan… Anlayarsan ki, insanlar yalanı daha çox sevər, daha çox danışar səmimilik maskası altında… Vaxt itirirsən onları dinlədikcə…
Elə bir gün gələr ki, insanlara baxışın boş, mənasız, münasibətin biganə, toxunuşun soyuq, ehtirassız, emosiyasız, yanaşman isə uzaqdan, bəsit olar…
Bir zaman salam verdiyin, doğma olmuş, zirvələrə qaldırdığın insanları salam belə vermək istəməzsən, yadlaşar, zirvədən salarsan uçuruma… Tanımazsan həm onu, həm özünü onun aynasında…
Bu qədər asan, bu qədər gerçək…
Elə bir gün gəldi bu gecə… Pəncərəndən həyata, insanlara, binalara baxdıqca, gəldi bu fikirlər ağlıma… Səni görməmək üçün baxaram hər kəsə, hər yerə… Sən mənə baxsan da, baxmasan da… Susmağı seçmişəm sənin yanında… Son oldu… Yoxsan artıq həyatımda…

9/06/2016

Kişilər haqqında mühazirəm (Aqşin Yeniseyin “Qadınlar haqqında mühazirə” yazısına cavab)

Öncə kişilər yarandı, sonra yazdı qanunları… Qanunları qadınlar üçün yazdılar… Sonra qadın yarandı, feministləri yaratdı kişilər qadınları susdurmağa… Hərəkata rəhbəri də başqa qadını qoydular… Qadınlar parçalandı cəbhələrə…
Qadınlar tabe olmaq istəmədikcə kişilərin yazdıqları qanunlara, kişilərin özünə, kişilər arasında da narazılıqlar yarandı… Qanunlara yenidən baxıldı bəzi yerlərdə, qadınlara verildi azadlıq, hüquqlar…
Kişiləri qocaldan səbəb oldu bəzən qadınlar… Kişilər poliqam olub, aşiq oldular gözəlliyə, dəyişildi zövqləri, dəyişdilər qadınlarını növbə ilə, bəzən ikisi, üçü azlıq etdi, 4 qadın istədilər… Kişinin ürəyi genişdir, hər kəsə yer çatar… Qadınlar rəqabətə dözmədilər… Dalaşdılar… Kişi verdikcə, verdi, qadın aldıqca, aldı, yenə narazı qaldı… Kişilər qadınları anlamağa çətinlik çəkdilər… Bəla bildilər başlarına… 4 bəla birdən… Qocaldılar qadınların əlindən erkən yaşlarında… Saçları ağardı, əsəbləri pozuldu, xəstəlik tapdılar ən sonda…
Öyrəndikcə qadınları düşündülər ki, suallarına cavab tapılıb: Qadınlar nə istəyir?
Fərqli qadınlardan fərqli cavablar aldıqca, dolaşdılar, azdılar… Tupikə düşdülər… Daha dərin fikrə getməli oldular qadınları anlamaq üçün…
Kişilərə azlıq etdikcə qadınları axtarmağa başladılar, dayanacaqda, yolda, küçədə, işdə… Hara getdisə, orada bir qadın vardı… Naməhrəm olsa da, kişini cəlb edirdi o qadın… Siyahıda neçənciydi bilinmirdi…
Qadınla gedəndə harasa, peşiman oldu, saatlarla gözlədi ki, qadın hazır olsun… Getməyəndə də, oldu peşiman, qadın şikayət etdi ki, onu sevmir kişisi, evdən bayıra çıxartmır onu, utanır bəlkə…
Doğdu qadınları uşaq ardınca  uşağı… Sayları çoxaldı… Gah qızı doğuldu, gah da ki, oğlu… Xərcləri artdı… Yeni iş, gəlir yeri axtarmağa başladı… Gəlirləri artmalıydı, çoxalmışdı sayları…
Qadınlarla alış-verişə çıxdı, yanında da törədiyi uşaqları… Gah onu istəyirdilər, gah bunu… Çatdırmaq olmurdu heç birini, razı qalmırdı birisi… Susmurdular… Bezdi, gəldi zinhara…
Kənarda eşq yaşamaq istədi… Kənarda axtardı səadəti, sakitliyi, rahatlığı… Kimsə bilməsin amma…
Başqa qoxu gəldi onun üstündən, geyimindən… Siqaret çox çəkməyə başladı, içdi, evə gəlmək istəmirdi, gələndə də gec gəlirdi…
Yalanlar, xəyanətlər, qısqanclıq, ittihamlar, gündəlik davalar… Dağılır ard-arda ailələri… Boşanmalar… Uşaqlara düşəcək aliment haqqı… Ev davası, maşın davası…
Nə idi yazığın başına gələnlər… Düşdü birdən birə… Yuxarıdan aşağıya, göydən yerə, sındı qüruru, beli, qocaldı yenə… Pulu da özünə az qalırdı… Tərk etmişdir hər kəs onu… Ondan istəyirdilər ancaq pul, hər kəsə sanki borclu idi…
Fahişə belə yaxın buraxmazdı onu… Kişi idi ancaq… Sınsa da… Yıxılsa da…
Həyat davam edir…
Heyvanları sevməyə başladı… Küçədən sahibsiz it və pişikləri yığdı başına… Qonşular iydən, səs-küydən şikayət etməyə başladı… Kirayə ev tutdu, yeni işə düzəldi… Yeni həyata başlamışdı guya…
Qocaldıqca, öyrənirdi qadınları, insanları… Bilirdi artıq suala cavabı… Qadınlar nə istəyir?! Bilirdi artıq… Yığdıqca bilik, təcrübəni, öyrənmişdi nə istədiklərini… Gec idi artıq… Bir ayağı xəstəliyə təpik atırdı, o biri ayağı həyat yolunda addımlayırdı… Ürəyində ağrılar… İnfarktlar… Stress… Yuxusuzluq, aclıq… Böhran şəraitinə düşmüşdü sanki… Qadınsız yaşamaq olmurdu axı…
Kişi sevdikcə, susmağa başlayar, addım atar, hərəkətiylə göstərər sevgisini… Qadınlar sözləri də tələb edər… Kişi demədikcə, qadın inciyər… Kişi susar, qadın küsər…
Kişi sevdikcə, qoruyar ailəsini… Sevgisində yanar… Bəzən inanar, bəzən qısqanar… Qadın ağladıqca, yumşalar ürəyi, istədiyini edər o qadın üçün… Qadın isə yenə deyər ki, “azdır, sən məni sevmirsən…”
Kişilər istəyər qadını istənilən zamanda… Qadın bəhanə gətirər, gah incidiyindən, gah yorğunluqdan, gah soyuqqanlılıqdan, gah xəstəlikdən, gah ağrılardan, hamiləlikdən verməz kişisinə istədiyini… Kişiyə yox dedikcə, qadını, kişi kənarda axtarmağa başlayar, tapar da… Susar, yaşayar… Uzaqlaşar qadınından, sevgisini məhv edər… Uşaqları naminə qoruyar ailəsini… Uşaqlarımın anasıdır O!
Kişilər bezdikdə qadınlardan, dəyişər orientasiyasını, sevər başqa kişini… Dəyişər cinsini qadın olar… Bu qədər sadədir kişilər… Sevilməyə haqqı olan insanlar…
Bu qədər sadədirlər onlar… Bəsitdir istəkləri, həyatları… Onları anlamağa nə var ki…
Mən qadınam, bilirəm bunu…

Yazıçı… (Aqşin Yeniseyin eyni adlı şeirinə cavab)

Ağrılarım kirimir,
Göz yaşlarım,
Yaralarım, yanğım,
Damarımda axan qanım,
Yazdıqca yazıram,
Kirimirəm, yazıçıyam,
Yazmalıyam…
Əlimdə qələm,
Bloknot, dəftərlər,
Yazıram, xətt çəkirəm üstündən
Qaralayıram, silirəm yazdığımı…
Yazıb peşiman oluram,
Həyatımı paylaşıram başqalarıyla…
İçmək düzəltmir işimi,
İntihar da həll etmir…
Bir tək yolum vardır,
Yazmalıyam həyatdan…
Ağlamaqdan keçibdir,
Ürəyim buz bağlayıb,
Yazıram mən hisslərdən…

9/05/2016

Demirəm ki…


2016-06-20-21-36-09-932
Demirəm ki:
– Getmə, dayan… Dön geriyə, bax gözümün sən içinə…
Demirəm ki:
– Darıxıram, gözləyirəm, kövrəlirəm… Sənsiz həyat bitəcəkdir…
Demirəm ki:
– Həyat sənsiz maraqsızdır… Həsrətin var, kədərliyəm…
Demirəm ki:
– Yaralarım sızıldayır, qanım axır su yerinə… Vurdun mənə böyük zərbə…
Demirəm ki:
– Şans ver mənə… Bağışla, sev… Gəl, barışaq… Qucaqla, öp…
Dediyim bir cümlə vardır:
– Qapını getdiyin zaman asta bağla, səs gəlməsin, açarı da saxla mənə, sənə lazım olmayacaq… Dalaşmağa yoxdur halım, deməyə də söz gərəkmir… Gedirsənsə, Xudahafiz, ya da ki, Əlvida!

Fikirlərim…

  1. Günahkar uman, küsəndədir, niyə özündən savayı kiməsə bu qədər güvənib, yaxın buraxır, kimdənsə nəsə istəyirsən ki, sonra da umasan, küsəsən… Umma ki, sonra da küsməyəsən… Hər şeyin təməlində bir təmənna, bir qərəz, bir ummaq var…
  2. Qara bazar, qara insanlar, qara niyyətlər, qara satış, qara qızıl, qara bəxt, Qara bağ, qara zolaq, qara dünya, qara dəri, qara geyim, qara təfəkkür və arzular, qara qüvvələr… Hər rəngdə bir qara vardır, bir də ki, ağ…
  3. Ağlamaq istəyərkən, ağlamıramsa, biganə qala bilirəmsə, içimdə qışdırsa, qəlbim donmuşdursa vaxtından öncə, deməli həyat məni daha güclü, dözümlü, biganə, səbrli, iradəli, mübariz etmişdir, robota çevirmişdir. Dəlilik mərhələsini keçmişəm təkamül yolumda… Ağıllı qadın bilir ki, ən böyük düşməni onun qəlbi, hansısa kişini sevməsidir.
  4. Çıxıb gedəsən bu ölkədən, bir də qayıtmayasan… Nə dincəlməyə, nə dostlarını görməyə, nə qohumlarını yad etməyə… Gedərkən də, getməyinə peşiman olmayasan… Qədirbilməzdir insanları…
  5. Böyük, soyuq, məskunlaşmamış, hündür, yeni binalar kiçik, isti, məskunlaşmış binaları udan kimi böyük insanlar kiçik insanları udar… Dünən səhər pəncərədən baxarkən beynimə gələn və çıxmayan fikirdir.
  6. Anlatma mənə… Vermə məsləhət, ağıl… Yazılanlar Silinərsə, bir daha Yazılmaz…
  7. Məndən sənə nə qaldısa, sil getsin, səndən mənə qalanları çoxdan silmişəm… Qəbrin də yoxdur qəlbimdəki məzarlıqda…

Adsız – 1 bəndlik şeirlər…


13781698_10207538483400551_1732163998008776528_n
Dar ağacı, Dar ağacım,
Büdrəyirəm yeriyəndə,
Sabun, kəndir bir əlimdə,
Asılım hansı yerindən?
Xəyallarım köpükdəndir,
Dəymə, özü yox olacaq…
Xatirəmsə şar kimidir…
Partlayanda səs salacaq…
Son zamanlar şam kimiyəm,
Yana-yana əriyirəm…
Çatanda mən lap dibinə,
Özüm sönüb bitəcəyəm…
Son zamanlar yol kimiyəm…
Gözüm çəkər öz yolumu…
Öndə vardır xəbərdarlıq…
Yararsızdır, bütün yollar…
Dəniz kimi dalğam vardır,
Qalxar mavi səmalara…
Külək əssə şiddət ilə,
Ölüm-itim olacaqdır…

Tərbiyəsizlik məcəlləsi (Atilla Kəskin Qılıncla həmmüəllif) 18+


Gunel
Günel Fərhadqızı:
Elə bilirsiniz ki, ancaq etika məcəlləsi var?! Yox, yanılırsınız… Belə ki, biz elə cəmiyyətdə yaşayırıq ki, hər mövzuda məcəllə yaza bilərik, yazırıq da… Başı çıxan da yazır, başı çıxmayan da … Ona görə hamısı da bir-birinə ya yamaqdır, ya ziddir, ya da plagiatdır.
Bəzi məcəllələr yazılmış qanun kimidir, yazılmış, təsdiq edilmişdir, bəziləri isə yazılmamış qanunlar kimidir.
Əslində, Toplumun  Mental Dəyərlər adı altında yazdığı yazılmamış qanunları Tərbiyəsizlik Məcəlləsinin əsasını və əsas maddələrini əhatə edir. Çünki kimə nə xeyir edir onu yazır, təlqin edir, ictimailəşdirib ictimaiyyətə yeritməyə çalışır.
Mənim şəxsi fikir və müşahidələrimə əsasən Tərbiyəsizlik Məcəlləsinə aşağıdakı maddələr daxil edilməlidir:
Maddə 1. Uşaqlarını döyərək, söyərək tərbiyə edib, sonra onlardan aqressiv olmamaqlarını, söyüş söyməməklərini tələb etməkdir. Uşaqlar böyüklərdən öyrənər, böyüklərin tökdüklərini yığarlar.
Maddə 2. “Uşaqlara uşaq geyimi var” deməklə, pedofilayaya dəstək olmaq, pedofil olmayanlara yol göstərməkdir.
Maddə 3. Qadına “Qadın ol, qadın kimi geyin” deməkdir. “Qadın” geyimi, “kişi” geyimi anlayışlarını yaratmaqdır.
Maddə 4. Sevdiyin insanı, dostlarını heyvana bənzətmək, heyvan adlarıyla əzizləmək, sanki zoofiliyanı sevib dəstəkləməkdir.
Maddə 5. İnsanları iş yeri, vəzifəsi, maaşına görə kateqoriyaya bölmək, önə “işim düşəcəklər” kateqoriyasını çəkməkdir.
Maddə 6. Qadının, uşağın döyülməsi, söyülməsi, öldürülməsinə dəstək olmaqdır.
Maddə 7.  Virtual və real həyatda şəxsən tanımadığın və tanıdığın insanları bezdirmək, əxlaqsız təkliflər edib, rədd cavabı alanda, həmin insan haqqında həqiqətə uyğun olmayan şaiyələr yaymaqdır.
Maddə 8. İnsana özəl həyatı ilə bağlı suallar verməkdir, cavab vermədiyi halda, inciməkdir. Kimsə özəl həyatı ilə bağlı hesabat verməklə bağlı öhdəlik götürməmişdir üzərinə…
Maddə 9. Özünə rəva bilmədiyini başqalarına rəva bilməkdir.
Maddə 10. Dəb xətrinə, bəhsə girmək üçün nələrisə etmək, harasa getmək, demək, dost yığmaqdır.
Maddə 11. Bir nəfəri sevdiyin halda, kənarda fərqli məqsədlər üçün ehtiyat variantları, kimlərisə saxlamaq, yalan danışmaqdır.
Maddə 12. Başqalarını özünə münasibətdə borclu çıxartmaq, qərəzli olmaq, təmənna güdməkdir.
Maddə 13. Haqqlarını bilib mübarizə aparanı məhv etməyə, paxıllıqdan şərləməyə çalışmaqdır.
Maddə 14. Bilərəkdən qəmiş olmaq, şüvən qopartmaq, mübahisə yaratmaqla, diqqəti cəlb etməkdir.
Maddə 15. İnsanların halal zəhmətini, bilik və təcrübəsini qiymətləndirməmək, pis niyyətli olmaq, hər şeydə bir pis nəsə görməkdir.
Maddə 16. Pul qazanmaq naminə insanları aldatmaq, kişi kimi söz verib üstündə durmamaq, “sən öl” vurmaqdır.
Maddə 17. Öz səhvlərinə, günahlarına görə özündən savayı hər kəsi günahkar bilməkdir.
Maddə 18. Ailəli olduğun halda, evdəki halalını qoyub, kənarda kimisə axtarmaqdır.
Maddə 19. Öz ailənin qadınlarından savayı, bütün qadın və qızlara əxlaqsız birisi kimi yanaşmaqdır. Bəlkə də, öz ailəsinin qadınları ən öndə gedən, məşhur əxlaqsızlardandır.
Maddə 20. Gələn-gedəni tində, məhlədə oturub, durub müzakirə etmək, qeybət obyektinə çevirməkdir, sizi saymayan şəxslərə isə nifrət etməkdir.
Atilla Kəskin Qılınc:
Bizim toplum çox tərbiyəsiz toplumdur.
İndi beli, kərəntini, yabanı əlinə alıb üstümə hucum çəkməyə hazır olanlara izah verim, niyə tərbiyəsiz toplum deyirəm.
Maddə 1. Tərbiyə anlayışımız yanlışdır. Tərbiyə anlayışını dar mənada qəbul etməyimizdir. Bizim tərbiyə norması kimi qəbul etdiyimiz şeylər nələrdir, bir baxaq:
1.1. İlk növbədə, tərbiyə öhdəliyi bölgüsündə qadına daha çox yük bölünüb.
Maddə 2. Toplumumuzda tərbiyə deyiləndə, daha çox cinsəl, seksual məfhumlar, beldən aşağı əlamətlər nəzərdə tutulur. Buraya geyim, paltar da aiddir.
Maddə 3. Toplumuzda tərbiyəsizlik sayılan anlayışlara baxın:
İnsan azadlığı, insan xoşbəxtliyi və insanı xoşbəxt edən hərəkətlər.
Maddə 4. Ümumxalq olaraq, təqlidlə yaşamağımızdır. Böyük bəladır. Her şeyi yamsılayırıq. Sevgini də, xoşbəxtliyi də, nifrəti də, hətta yaşamağı da yamsılayırıq. Özümüz kimi deyilik.
Maddə 5. KÜTlə təfəkkürü hökm sürür KÜT KÜTləmizdə. Fərdin öz fikri, fərdin öz maraqları, fərdin ehtiyacları, tələbləri istəyini ümumxalq olaraq, rədd edirlər. Sürü psixologiyasında KÜTlə düşüncəsidir.
Maddə 6.Əgər qadınsansa, sənin ehtiyacların çox məhdud olmalıdır. Ehtiyacın çox olsa tərbiyəsizsən.
Maddə 7. Əgər boşanmış, əri ölmüş ərsiz qadınsansa, sən əzabkeş olmalısan, ancaq övlad böyütməlisən. Sənin əks cinsə (seksə) ehtiyacın olmamalıdır kimi düşünməkdir.
Maddə 8. Bir kişi lazımdırsa sənə, uzaqbaşı ərə verilə bilərsən. Özün seçməzsən ha… Nəslin ağsaq-Qalanları səninçün ər seçir, bu seçilən ər də həmişə yaşlı, arvadı ölmüş, həm də övladı olan bir kişi olur. Sənsə, kirimişcə ərə getməlisən. Etirazın qəbul edilməməsi, etiraz etdiyində susdurulmağındır.
Maddə 9. Ər seçmək?! Nə istəyirsən, cavan oğlanla evlənmək istəyirsən? Ölübsən səni, camaat cavan oğluna bakirə, gənc qız alar da… Səni neyləyir? Ayrıseçkilik etmək, şəxsiyyətə toxunmaqdır.
Maddə 10. Eyni vəziyyət kişiyə aid deyildir. Kişinin ehtiyacları daha çox imiş, kişi tək yaşaya bilməzmiş, ancaq kişinin seks ehtiyacı varmış- kimi düşünməkdır
Maddə 11. Kişi 5 dəfə də, evlənsə də, aldığı qızın gənc və ən əsası bakirə olması vacib şərtdir.
İkinci dəfə evlənən qadına toy çalınmağın eyib, amma 3 dəfə evlənən kişiyə 3 dəfə toy çalınmasının normal sayılmasıdır.
Maddə 12. Şəxsi həyata asanlıqla müdaxilə edib hökm çıxarmaq, şəxsi həyatı qrup halında müzakirəyə qoymaqdır.
Maddə 13. Böyüklərin böyük cəhdlə gənc nəsli geri çəkməsi, onların fərd kimi böyüməsinə maneçilik törətməsi. Süd haqqı, zəhmət haqqı deyib müdaxilələr, öhdəliklər, borc tələbi etməkdir (Sənə süd verib böyütmüşəm, mən deyəni etməlisən və s.).
Maddə 14. Tərbiyəsizlik gərəksiz həddə “müqəddəsləşdirmə”, “həddən çox hörmət etmə” şousu yaratmaq. Məsələn, Ordan bir “ana seygahı” “zakaz” edib, bütün anaların sağlığına içmək, sonda isə dava salıb,  masa yoldaşının anasına söyməkdir.
Maddə 15. Camaatın “anası, bacısı”söhbətidir.

9/01/2016

Kiçik dialoqlar… (satirik, yumoristik, tənqidi yazı)


12654442_188648911495811_7152626655224108476_n
Gəl gedək…
  • Gəl, gedək…
  • Haraya?
  • Hara istəsən.
  • Bir az fikirləşim… Vaxt ver mənə…
  • Yerinə fikirləşmişəm… Gedək zooparka…
  • Oraya niyə?
  • Gör ki, biz insanlardan betər yaşayanlar var… Şükür edək, halımıza…
  • Gəl, gedək…
  • Bu gün haraya?
  • Neft daşları, Günəşli, Çırağa, SOCARA…
  • Niyə?
  • Gedək, baş sağlığı verək, bir molla da götürək, neftimizin, manatımızın birtəhər yasını versin yola…
  • Gəl, gedək bu həftəsonu…
  • Haraya?
  • Öncə bazara, sonra supermarketlərə, qiymətlərə baxmağa…
  • Bəs sonra?
  • Sonra isə qəbristanlığa, özümüzə qəbir qazaq, diri gəzən ölülərdənik…
  • Gəl, gedək nahar vaxtı, ya da sabah…
  • Vergilər Nazirliyinə, Maliyyə Nazirliyinə…
  • Orada nə işimiz var?
  • Büdcəmizə baxaq, nə haldadır? Gəlir gəlirmi, gəlirsə, gedir haraya…
  • Bəs sonra?
  • Sonra gedərik, sərhəddə, ya da səfirliklərə, bu ölkədən uzaqlara…

8/31/2016

Şikayətim var...


Salam versən, almasam, düşünmə ki, qudurmuşam...
Yaddaşımdan var bir şikayətim, görüb tanımamışam...
Zəng eləsən nömrəmə, verməsəm cavab, incimə məndən...
Nömrəni yazmağı unutmuşam, nömrən yoxsa kitabçamda, cavab vermirəm belə zənglərə...
Göndərsən dostluq təklifini, qəbul etməsəm, incimə yenə...
Üzün, adın tanış gələr, bilmərəm amma kimsən sən...
Yazdığın ismarıca cavab verməzsəm, bağışla məni,
Oxumaq, cavab yazmaq çıxmışdır yadımdan...
Görüş təyin etsən, gəlməsəm, yada geciksəm, bil ki, tapa bilməmişəm həmin məkanı, azmışam demək...
Bir sözü min dəfə soruşsam səndən, hirslənmə, unutmuşam deməkdir... Ələ salmıram...
Qalarsa sözüm yarımçıq, davamı gəlməzsə, davamını yerimə sən düşün... Davamını yada sala bilmirəm artıq...
İşimi qoysam yarımçıq, danlama məni, yadımdan çıxmışdır etmək istədiyim...
Şikayətim var, yaşımdan, yaddaşımdan, sağlamlığımdan...
Şikayətim var özümdən, həyatımdan, əsəblərimdən...
Şikayətim var insanlardan, qınama məni...

8/30/2016

Şərəfinə...

cropped-10384680_10202706119234467_3816496827563660800_n.jpg
Qaldıraq badələri,
İçək şərəfə,
İç ki, içəsən,
Səbəbdən çox səbəb...
İçək ilk salamın,
tanışlığın şərəfinə,
Həyatıma girənlərin şərəfinə...
İçək vidaların şərəfinə,
Bitmiş sonluqların şərəfinə,
Gedənlərin şərəfinə...
İçək sağlımığızın şərəfinə,
Alıb, verdiklərimizin,
Qazanıb itirdiklərimizin şərəfinə...
İçək, insanların şərəfinə,
Sözdə olan dostluğun,
Sevginin, təbiətin sağlığına...
İçək gözəlliklərin şərəfinə,
Gözəl insanların, qəlbin adına...
Qaldıraq badələri, süz ki, süzəsən,
Sonra itirməyəsən özünü...
Rəqs istəyəsən, dinləyəsən musiqini...
Ayrılasan bu dünyadan,
Səs küy olsa da, eşitməyəsən kimisə,
tərki-dünyasan, öz dünyandasan...
Düşüncələrin var, bir də sən varsan...
Dayanmadan iç, kövrəl, ağla...
Etmə etirafları başqalarının yanında,
İçdiyində sussan yaxşıdır, 
İçərkən insan səmimi olar, təbii olar,
Saf olar, soruşsalar nəyisə,
Açıb deyər hər kəsə,
Sonra isə çox peşiman olar,
Faydası olmaz sonrakı peşimançılığın...
İçək şərəfə, səbəbsiz yerə...
Süzün badələrə,
İçki içəsən...
Özünü unudanadək...
Gedənlərə görə ağlamaq yerinə,
İçək yeni başlanğıca,
İçək yeni həyat naminə...
İçək boş yerə...

8/27/2016

“Ziyalı” qonşularımız, böyük “poxsan” və “qancıq” məsələsi… 21+

Hörmətli oxucularım, bir zaman yazıçı Anarı qınayırdım ki, ziyalılarımızı pis görkəmdə təqdim edir. “5 mərtəbəli binanın 6-cı mərtəbəsi”ndəki Zaurun və Spartakın anası kimi  ziyalı analar hələ də var, çoxalmışlar. Sanki mən Təhminəyəm, Zaur və Spartaklarını alıram əllərindən…
Hörmət hörmətə bağlıdır. Kiməsə yaşına və ya atamın xətrinə dillənmədiyimə və hörmət edib susduğuma görə çox peşiman olmuşam.
Şəhərin elə bir yerində yaşayıram ki, anam həmişə istəyib ki, belə yerdə evi olsun, yaşasın. Deyirdi ki, buranın havası yaxşıdır, insanları ziyalıdır, metroya, avtobus dayanacağına yaxındır, infrastruktur var. İnsanlarından savayı hamısıyla tam razıyam…
Bizim binada üçüncü mərtəbədə bir qonşu var, Yunus kişi, keçmiş dövlət qulluqçusudur, atamla yaxşı münasibəti var, zarafatcıl, yaxşı kişidir. Di gəl, onun həyat yoldaşı, adını belə bilmirəm, ərindən tam  fərqli adamdır. Nə vaxt görürəm parkda oturub camaatı müzakirə edir, qeybət qırır.
Mən heç yaşıd qonşularımla qeybət etmirəm, sorğu-sual etmirəm, qalsın ki, yaşlı nəsillə…. Cavan qonşularım uşaqlarından, bağçalarından, yeməkdən, pəhrizdəən, məktəbdən, dərslərdən, dərsliklərdən danışırlar. Mənsə susub, sakit oturub dinləyirəm. Çünki yeni yazım üçün yeni mövzu ola bilər.
Deməli Yunus əmi hər dəfə ə atamı görəndə sorğu sual edərdi, bir dəfə şəxsi həyatım, ər və övladımla bağlı sual verəndə, dedim yaralı yerimdir, danışmaq istəmirəm, birdəfəlik ayrıldığımızı, onları unuda bilmədiyimi, hələ sevdiyimi, əzab çəkdiyimi, yeni həyata başlaya bilmədiyimi, evə gec gəlmə səbəblərimi,  tənhalığımı, bərk darıxdığımı, övlad həsrətimi, qanundakı tələbləri, bədbəxtliyimi, işə başımı qatmağa çalışdığımı, ürəyimin xəstə olduğunu dedim, kövrəldim, anladı. Dedi ki: “Qızım, üzülmə, darıxma, hər şey düzələcək, səbr et. Allah bir qapını bağlayıb, o birisini açır, hələ cavansan.” O gündən sadəcə salam, necəsən, işlərin necədir? sualını verir və bayramlarda bayramlaşır. Qanacaqlı, mədəni kişidir.
Di gəl, onun xanımı hər dəfə məni görəndə, sorğu suala tutmaq istəyəndə konkret cavab verirəm, keçirəm, ona qalan arxamca məni qonşularla müzakirə etmək qalır. Bir neçə dəfə ironik atmacalar atıb, cavabını alıb, amma rahatlıq tapmayıb, həyat yoldaşımdan ayrıldığımı bildiyi halda, hər dəfə eyni sualları (Qızın necədir? Ərin necədir?Darıxırsanmı? Nə vaxt gəlirlər? Nə vaxt gedirsən? Danışırsanmı? Niyə birini tapıb ərə getmirsən? Niyə barışmırsan?) verir, hər dəfə də eyni cavabı alır: “Bu haqda danışmaq istəmirəm.” Bu cavabı verib evimə gedirəm. Məncə, kobud hərəkət etmirəm. Demirəm ki: “Sənə nə var? Sənə nə? Get, öz işinlə məşğul ol”.
İnsanın yaralı yerini bilib, oradan vurmaq insanlıqdan deyil. Hər dəfə yaranı yeniləmək, ironik baxmaq, tənha qadınsan deyə, rəqib və ya fahişə kimi yanaşmaq digər qadına heç yaraşmaz.
Mən hesabat verməyi və şəxsi həyatımla bağlı suallara cavab verməyi, şəxsi həyatıma kənar müdaxilələri qəti qəbul etmir və sevmirəm, özüm də eyniylə nə hesabat tələb edir, nə suallar verir, nə də müdaxilələr edirəm.
Səbəbləri var:
  1. Keçmiş həyat yoldaşımla birlikdə yaşadığım vaxtlarda onlar yoldaşımla dostluq edirdilər, qızım Yunus əmini çox sevirdi, hər dəfə əmisi ona konfet, oyuncaq, bayram payı verirdi. Çox sağ olsun.
  2. Keçmiş ərim çox fağır, saf, sadəlövh biridir, kompüter və ya internetdə problem olanda, saatlarla qonşularda qalırdı, onlar da onu sorğu-suala çəkib, ailəmiz haqqında hər şeyi öyrənirdilər.  Hər kəs hər şeyi bilirdi…
  3. Tək yaşamağım, azad olmağım, hesabat verməməyim, baş qoşmamağımdır.
Bu gün də işdən evə gəlirdim, üçüncü mərtəbədə bunları gördüm, salamlaşdım gülərüzlə, keçib getmək istəyirdim ki, arvadı yenə sancdı: “Qızın necədir?” Ardıcıl sual hücumuna məruz qalacağımı bilib, mədəni şəkildə eyni cavabı verdim: “Bu haqda danışmaq istəmirəm”. Arvadı necə hirsləndirdisə, mədəni cavabım, əri də mənimüdafiə edib, onu danladığına görə: “Hər dəfə soruşursan, hər dəfə eyni cavabı verir, niyə soruşursan axı?!” deməyi ilə arvadın hirslənib od püskürməyi bir oldu:”Bilmirdim, daha soruşmaram, böyük pox sayır özünü, nədir ki o, kimdir ki, o, qancıq, evə gec gəlir, qızını verib atasına ki, keyf eləsin, qəhbə, o, nə anadır? Ona uşaq lazım deyil, yazıq uşaq. Onunku avaralanmaqdır. Nə gündədir?”. Ər onu sakitləşdirməyə çalışır, o qızışır. Düz üçüncü mərtəbədən düşə-düşə küçəyə çıxanadək məni söydü, müzakirə etdi, qınadı. Mənəvi məhkəmədə günahkar çıxartdı. Sanki qonşuluqdakı, küçədəki bütün kişilərlə yatıb durmuşam, bu da şam tutub yengəlik edib, şahid olub seks zamanı, sevişərkən.
İndi qonşuma cavabımı buradan verirəm, digər onun kimilərə birbaşa cavabım olsun:
  • Qancıqlıq odur və poxu o adamlar yeməlidir ki, o ayrılmış dul, tənha və ayrı yaşayan, özü işləyib, öz zəhmətilə halal pulunu qazanan qadına qəhbə, qancıq deyir;
  • Qancıqlıq odur və poxu o adamlar yeməlidir ki, insanları tanımadan onlar haqqında fikir yürüdür, başqaları ilə qeybət edir, şərləyir;
  • Qancıqlıq odur və poxu o adamlar yeməlidir ki, insanların yaralı yerinə toxunur, şəxsi həyatına müdaxilə edir, sorğu-sual edir və şəxsi həyatına burnu girmədiyi halda, başını soxur;
  • Qancıqlıq odur və poxu o adamlar yeməlidir ki, insanın yaralı yerini bilib, ona təsəlli verməkdənsə, yarasını yeniləyir.
İndi bildin necə bir qancığam, qancıq kimi nələr edə bilərəm və nə boyda poxam? İndi bildin bu vaxtadək necə sakit və mədəni cavablar verir, susurdum, atamın xətrinə dillənmirdim? İndi bildin ki, sözün sənin necə dostun və düşmənin ola bilər?
Bildinsə,  lap yaxşı. Di, indi get, qəmişini çək məndən… Yunus əmi, Sizə yazığım gəlir, siz neçə ili belə qadınla necə yaşayıbsınız və yaşayırsınız? Siz hara, o hara?
İndi anlayıram ki, anamın haqlı olmayan tərəfləri vardır: Ziyalı insanlar hər zaman yaxşı insanlar olmur, yaxşı qonşular hər zaman ziyalı olmur. Ziyalı qonşuların bir çoxu bir pox olmurlar, bəzisi hətta qancıq olurlar… Özü də əsl küçə tulası, qancıqlardan…

8/25/2016

Bir xahişim var səndən…

IMG-20160324-WA0026
Bir xahişim var səndən…
Qazandınsa sən məni, itirmə barı…
Bir xahişim var səndən…
Sevdinsə, sus, demə, bitəcək axı…
Bir xahişim var səndən…
Gülümsə üzümə, kədərlənsən də…
Bir xahişim var səndən…
Sevdirmə özünü mənə…
Bir xahişim var səndən…
Toxunma mənə, toxundunsa, qucaqla…
Bir xahişim var səndən…
Uzatma əlini mənə, tuta bilmərəm…
Bir xahişim var səndən…
Sevmə məni, sevilməyə layiq deyiləm…
Bir xahişim var səndən…
Özümə məxsusam, azadlığımı alma əlimdən…
Bir xahişim var səndən…
Sus, yanımda olmağın yetər…
Səni sevirəm… Tut qulaqlarını əllərinlə,
Sus, vermə mənə cavab…

Qınama…


13876698_1625253241118264_3224772234038323943_n (1)
Gedəcəyəm bir gün…
Qınama məni…
Öləcəyəm bir gün…
Məni qınama…
Ağlasam yanında,
Məni qınama…
Soyuğam, bilirəm
Məni qınama…
Ehtiras oyanmır,
Məni qınama…
Yoxdur arzularım,
Məni qınama…
Yoxdur fikirlərim
Məni qınama…
Sən yoxsan, ya varsan?!
Məni qınama,
Yaddaşım pozulub,
Məni qınama…
Zidiyyət, dilemma içindəyəm,
Məni qınama…
Seçimimi, qərarımı həbs etmişəm,
Məni qınama…
Qınama, qınamadan sus…
Özüm bilirəm, niyə beləyəm?!

8/22/2016

Bir qızım olsun (Aysel Abdullazadənin eyni adlı şeirinə nəzirə)


IMG-20160103-WA0011

Bir qızım olsun, atasının qızı olsun,
Atası xəbərsiz olsun onun varlığından,
Almasın məndən qızımızı…
Bir qızım olsun, bənzəsin atasına,
Atasının gözlərinin rəngi, saçları olsun…
Atasını sevdiyim kimi onu da sevim…
Atası kimi savadlı, ağıllı olsun…
Atası bilməsin bir qızı var,
Dəyişməsin həyatı, bağlanmasın bizə,
Borclu bilməsin özünü bizə…
Bir qızım olsun, adını Banu qoyum, ya da ki, Xatun,
Qoymasınlar ona ad, “bic, nigahdankənar”
Özüm üçün, tənhalıqdan qurtulmaq üçün,
Sevməyə bir kəs olsun deyə, istəyirəm
Bir qızım olsun…
Hər qucağıma alanda qoxusunu çəkim içimə,
Üzümə baxıb gülümsəsin, saçlarımı dartsın,
Balaca barmaqları ilə…
Evdə doğulsun…
Kiməsə verməyim hesabat,
Kimsə soruşmasın: “Kimdir atası?!”
Tək mənim olsun, başqalarının deyil…
Ağladıqca, qaçım yanına, öpüb qucaqlayım…
Gözəl gözləri, baxışlarının içində itim…
Yaşamağıma bir səbəb olsun,
Yorsun məni, unutdursun pislikləri,
Silsin keçmişimi…
Yeni həyatım olsun mənim üçün…
Bir qızım olsun, ancaq mənim olsun…
Kimsə bilməsin, kimdəndir!
Bir qızım olsun,
Sevinci və təbəssümü,
Oynadığı oyunlar xoşbəxt etsin məni…
Uzatsın əlini mənə, buraxmasın…
Yuxuya gedək birlikdə…
Sağlam olsun, atasına oxşadığından,
Bəxti olsun gözəl,
Xətrinə dəyməsin oğlanlar…
Dişləri çıxanda dişləsin məni…
Bir qızım olsun,
Ailə qurmadan, ərə getmədən…
Qız qıza yaşayaq birlikdə…
Bir qızım olsun,
Sadəcə bir qızım,
Ana-bala yaşayaq bir -birimiz üçün…
Bir qızım olsun,
Soruşmasın məndən bir az böyüyəndə:
“Kimdir atam?!”
Bilməsin, bir gecəlik yaxınlıqdan doğulmuşdur,
Atasını axtarmasın, atası da axtarmasın ikimizi…
Bir qızım olsun,
Sevdiyim kişidən, Əsl kişidən…
Sevgi olsun təməli…
Bir qızım olsun,
Nə qədər ki, sağam…
Bir qızım olsun,
Qınamasın kimsə məni…
Dalımca söz atmasınlar:
“tənha qadındır, kimdən qazanıb görəsən?!”
Ya da deməsinlər mənə: “Fahişə”
Ana olmaq haqqımdır…
Doğulmasın bu ölkədə…
Tanımasın bizi kimsə…

8/19/2016

Deyildir axı…


13716109_10207538482560530_8295088607677141205_n
Deyildir Mələk insan,
İnsana ad qoysan da…
Deyildir insan Mələk,
Mələk adlı insanlar…
Küsməyin mələklərdən,
Yaxşısı var, pisi var…
İnciməyin insandan,
Yaxşı da var, pis də var,
Günahsızdır mələklər,
İnsanlardır günahkar…
Deyildir insan ali,
Deyildir insan adi,
Mələk ruhlu insanlar,
Mövcud deyildir, bilin
Mələklər ruhsuz olar…
Mükəmməl olmur insan,
Doğrusu var, səhvi var,
Qınamayın onları,
Səhvlər ona yol cızar…
İnsanların səhvində
Mələklər aciz olar,
Mələklərin tək işi,
İnsan əməli yazmaq…
Oturarlar çiynində,
Baxarlar hər işinə,
Biri yoldan çıxartsa,
Digəri tənqid edər…
Mələkləri qatmayın,
Qoy qalsınlar saf, təmiz…

Gopa bas... (tənqidi, yumoristik yazı)

IMG-20160703-WA0092
Sən bir az gopla,
Təriflə ancaq özünü...
Bir az sonra bas gopa,
Civi sərgüzəştini...
Tərifləsin dostların,
Kişi bilsinlər səni,
Sənin civi bildiyin,
Barmağında fırlatsın...
Cibin boş, ağzın dolu,
Müftəxorsan, ay kişi,
Qızlar fırlamır səni,
Sənin yoxdur dəyərin...
Əlacın qalıb ancaq,
İnternetdə yazmağa,
Ümidsiz bir insansan,
Yuxunda görürsən sən,
Gözəl qızlar tutmağı...
Nə biliyin var sənin,
Nə də həyat təcrübən,
Dişləriylə sındırır,
Qozu indiki qızlar...
Səni aparar suya,
Susuz qoyar orada...
Bir də gopla bir az da,
Guya vardır hər şeyin,
Pulun, evin, maşının
Səndən qorxar insanlar,
Görkəmindən cin hürkər...
Mənə düşüb iştahan,
Vallah gülməlisən sən...
Nəyinə "hə" deyim mən,
Məni cəlb etmir gopun...
Yalan yalan dalınca,
Gop gopa qarışmışdır,
Dediyin yalan, goplar,
Yadından da çıxmışdır...
Goplamağa davam et,
Nağıl danışma mənə,
Sənin kimisini mən,
Tapdalayıb keçirəm...
Goplamağa davam et,
Sükanı basma ancaq...

Axşamçağı... (Aqşin Yeniseyə cavab)

13716109_10207538482560530_8295088607677141205_n
Sənə məktub yazıram,
Yazıb, sonra cırıram,
Qoymur qürurum mənim,
Sənə onu göndərim...
Yazıram məktubumda:
"İçimdə qış fəslidir,
Buz bağlayıb ürəyim,
Ərimək bilmir qarı..."
Məktubumda edirəm,
Səmimi bir etiraf:
"Dərdin məni məhv edir,
İçirəm səhər, axşam..."
Boğuluram qəhərdən,
Ağlayıram, yanıram,
İçimdəki boşluğu,
Siqaret tüstüsüylə,
Bəlkə bir az dolduram?!
Beynimdəki fikirlər,
Qoymur rahat yatmağa,
Bəlkə qəlyan çəkim mən?!
Beynim sönsün bu axşam...
Yazıram məktubumda:
"Necə peşimanam mən",
Yazıram hər sətirdə:
"Səni çox sevirəm mən"
Yazmağa var cəsarət
"məni bağışla" yazdım...
Nə olsun ki, yazıram,
Yollamıram mən axı,
Oxumayasan deyə...
Tək yatıb tək durmaqdan,
Bezdirmişəm özümü,
Yataq da bezib məndən,
Saçlarım da tökülüb...
Tənha həyat yaramır,
Yemək bişirmirəm mən,
Yavan çörəkdən başqa,
Canım istəmir nəsə...
Arada çay dəmləyib,
İçirəm soyuq halda,
Yeməyi də qızdırmaq
Düşmür mənim yadıma...
Hər şey soyuyub məndə,
Arzularsız qalmışam...
Sən idin arzularım,
Aparmısan özünlə...
Girəndə tək hamama,
Qoyuram musiqini,
Su axdıqca vannaya,
Yuyur göz yaşlarımı...
Paltarım əzik-üzük,
Ləkələr var üstündə,
Arada bir yuyuram,
Qalmayanda təmizi...
Necə silim keçmişi,
Keçmişimdə sən varsan,
Bu günümsə sənsizdir,
Sabahımda ümid var,
Bəlkə geri qayıtdın...
Gecələri daha çox,
Tənhalığı duyuram,
Ağlamaqla özümü,
Bəlkə də, çox yoruram,
Evi yığışdırmağa,
Gəlmir əlim çoxdandır,
Atam danlayır məni...
Edirəm mən bazarlıq,
Bişirməsəm də yemək,
Sonra onlar köhnəlir,
Atam hirslənib atır...
Saçımı daramıram,
Makiyaj da etmirəm,
Hər səhər baxıram mən,
Güzgüdə öz günümə!
Cəza kəsmişəm axı,
Günahlarıma görə,
Xoşbəxt olmayım deyə,
Yaddaşımı silmirəm...
İçimdə var ifritə,
Bir də tələbkar insan,
Dır-dır etməsə belə,
Susub, dəli olacaq...
Son zamanlar istəyim,
Ölmək olubdur ancaq,
İntihar üçün yenə,
Yazıram yüz variant...
Dərmanlar da, atmışam,
Suda da boğulmuşam,
Damarımı kəsməyə,
Əlim gəlmir nədənsə...
Balış əlimdə indi,
Başıma qoyuram mən,
Biri olsaydı burda,
Boğardı o balışla...
Ölümdən heç qorxmuram,
Ölümdür tək istəyim,
Sənsizlik çox betərdir,
Sevgisizlik ağrıdır...
Çıxdıqca aynabəndə,
Gözüm baxar yollara,
Qapı tərəfə hərdən,
Qaçıram son zamanlar,
Bəlkə gəldin evimə,
Döydün dəmir qapımı...
Əlimdə telefonum,
Gözləyirəm zəngini,
Bəlkə səhvən də olsa,
Gəldi səndən ismarıc...
Həsrətini çəkməyim,
Yollara göz dikməyim,
Gecələri içməyim,
Mənə təsəlli verməz...
Elə haldayam indi,
Sözlə təsvir edilməz...
Bəxtəvər deyiləm mən,
Neyləyim azadlığı,
Yoxsa sevdiyim insan,
Evimdə səhər, axşam...
Dərd ağır, hava çox pis,
İçimdə qopar tufan,
Qəlbimdə yağar yağış,
Vardır çiskin, dumanlar...
Sənə məktub yazıram,
Yazıram ki, "oxuma"...
Yazdıqca mən məktubu,
Oxuyuram, cırıram...